چند تا دوبیتی از مرحوم باباطاهر عریان که کم و بیش شرح حال بنده است رو انتخاب کردم و نوشتم.

مرا نه سر نه سامان آفریدند

پریشانم پریشان آفریدند

پریشان خاطران رفتنددر خاک

مرا از خاک ایشان آفریدند

*****

غمم غم بی و غمخوار دلم غم

غمم هم مونس و هم یار و همدم

غمم نهله1 که مو تنها نشینم

مریزا بارک الله مرحبا غم

*****

مو آن آزرده ی بیخانمونم

مو آن محنت نصیب سخت جونم

مو آن سرگشته خارم در بیابون

که هر بادی وزه پیشش دوونم

*****

فلک کی بشنوه آه و فغونم

به هر گردش زنه آتش به جونم

یه عمری بگذرونم با غم و درد

به کام دل نگرده آسمونم

*****

بیا جانا دل پر درد من بین

سرشگ سرخ و رنگ زرد من بین

غم مهجوری و درد صبوری

بیا بر جان غم پرورد من بین


1-نهله : "نمیهلد"  یعنی اجازه نمی دهد

2-مریزا : دست مریزاد

نگارش در تاريخ سه شنبه هجدهم آبان 1389 توسط امیرهاتف |

اسلایدر